• Gisteren hebben wij een artikel gepost en daarin jullie aandacht gevraagd voor de Week van de Scheidsrechter, die morgen (zaterdag 25-9) landelijk en dus ook bij ons van start gaat.

    Respect naar de scheidsrechter toen staat als een paal boven water.
    Maar het respect én plezier begint bij jullie: spelers en toeschouwers. Als dat er al niet is, wordt het voor een scheidsrechter een lastige, vervelende klus.

    We zien, zeker de afgelopen week, allemaal wel de beelden op televisie van supporters die van alles op het veld gooien richting keeper/spelers, scheldpartijen (tot discriminatie aan toe) opstootjes op/rond het veld etc. En allemaal zitten we hier met verbazing en afschuw naar te kijken. Dit kan en mag niet de bedoeling zijn bij deze mooie sport! Maar helaas beperken deze beelden zich niet tot de televisie. Dit gebeurt ook op onze eigen amateurvelden. Ook wij (Botlek) hebben hier helaas de afgelopen week mee te maken gehad, zowel direct als indirect.

    Daarom doen wij aan jullie allen (spelers, ouders, toeschouwers) het vriendelijke, doch dringende verzoek, ieder ander met respect te behandelen en vooral mét elkaar plezier te beleven aan het voetbal. Als speler zit je tijdens de wedstrijd vol adrenaline en emotie. Het kan dan lastig zijn om je in te houden wanneer er iets gebeurt dat onterecht lijkt. In deze gevallen is het belangrijk om zoveel mogelijk te relativeren. Iedereen staat als amateur en vrijwilliger op het veld, inclusief de scheidsrechter. Respectloos en agressief gedrag werkt averechts. Niet alleen is het schadelijk voor het slachtoffer, maar ook voor de speler zelf én de voetbalvereniging.

    Als ouder wil je graag dat je kind wint, maar plezier moet altijd voorop staan. Kinderen voetballen op de eerste plaats omdat zij het leuk vinden. Goed spelen en winnen helpt hierbij, maar is niet een essentieel onderdeel van plezier in het spel. Laat kinderen dan ook vooral zelf de sport ervaren zoals zij dit willen. Er is maar één iemand die kan vertellen hoe hij of zij goed speelt en dat is het kind zelf. Hierbij bestaat geen ruimte voor extreme ‘aanmoedigingen’ en hevige druk vanuit de ouders.
    Laten we hier met elkaar op letten en elkaar ook durven aanspreken (op een positieve manier) als je ziet dat een dergelijk incident dreigt te ontstaan.